تماشاى انیمشین آن هیچ وقت برایم تکرارى نمى شد. همه ى دکلمه هایش را حفظ بودم و هر بار سر قسمت مرگِ متیو روزها و شب ها اشک میریختم و غمگین مى شدم.حتى سالِ دوم راهنمایى با دوستِ صمیمى ام قرار گذاشتیم که ادامه ى ماجراى آنه را بنویسیم، غافل از آن که لوسى مود مونتگمرى قبلا زحمت آن را کشیده است! راستش اصلا

از آنجایى که همیشه دلم مى خواست وبلاگم جایى باشد پر از پیشنهاد هاى دوست داشتنى، تصمیمى گرفته ام که امیدوارم شما هم آن را بپسندید. مى خواهم آخرِ هر ماه پُستى بگذارم که شامل کتاب و فیلم و آهنگ هایى ست که در آن ٣٠ روز با آن ها آشنا شده و دلم را برده اند!البته مى خواهم شما هم در این راه همراهى ام کنید؛